فرا موشم مکن چون من فراموشت نخواهم کرد             تو در من آتشي هستي که خاموشت نخواهم کرد

فارغی از قدر جوانی که چیست               تا نشوی پیر ندانی که چیست

نظامی

فاش می گویم و از گفته ی خود دلشادم           بنده ی عشقم و از هر دو جهان آزادم

حافظ

فرزند بنده ای است خدا را، غمش مخور            تو کیستی که به ز خدا بنده پروری

سعدی 

فرض ایزد بگذاریم و به کس بد نکنیم                آنچه گویند روا نیست نگوییم رواست

حافظ

فریاد که از عمر جهان هر نفسی رفت             دیدیم کزین جمع پراکنده کسی رفت

هوشنگ ابتهاج

فریاد که گر تشنه در این شهر بمیرم               جز دیده کس آبی به لب من نچکاند

خواجوی کرمانی

فکر فردای خود امروز، کن ای مرد خدا              که کسی یاری تو، غیر تو فردا نکند

صادق سرمد

فلک جز عشق محرابی ندارد               جهان بی خاک عشق آبی ندارد

نظامی