ژغ ژغ آن عقل ومغزت را برد           صد هزارن عقل را یك نشمرد

ژغ ژغ آن زان تحمل  می كنی          تا كه خاموشانه بر  مغزی زنی

ژرف است محیط این جزیره            خاكش سیه است وآب تیره

ژاله از روی لاله دور مكن              تا نسوزد ز شعله بستان را